周詩(shī)

詞語(yǔ)解釋
周詩(shī)[ zhōu shī ]
⒈ ?周代的逸詩(shī)。
⒉ ?指《詩(shī)經(jīng)》。因其為周代詩(shī)歌,故稱。
引證解釋
⒈ ?周 代的逸詩(shī)。
引《左傳·襄公八年》:“《周詩(shī)》有之曰:‘俟 河 之清,人壽幾何?’”
杜預(yù) 注:“逸詩(shī)也。”
⒉ ?指《詩(shī)經(jīng)》。因其為 周 代詩(shī)歌,故稱。
引晉 孫綽 《游天臺(tái)山賦》:“應(yīng)配天於 唐 典,齊峻極於 周 詩(shī)?!?br />唐 韓愈 《薦士》詩(shī):“周 詩(shī)三百篇,雅麗理訓(xùn)誥。”
分字解釋
※ "周詩(shī)"的意思解釋、周詩(shī)是什么意思由酷文網(wǎng)-專業(yè)的漢語(yǔ)字詞典與文學(xué)資料庫(kù)漢語(yǔ)詞典查詞提供。
相關(guān)詞語(yǔ)
- zhōu nián周年
- yǔ tǐ shī語(yǔ)體詩(shī)
- lí hé shī離合詩(shī)
- shī yòu詩(shī)囿
- zhōu yí周遺
- zhōu zuò rén周作人
- shī xìng詩(shī)興
- zhōu zhēng周正
- xīn tǐ shī新體詩(shī)
- shī kè詩(shī)刻
- jìn tǐ shī近體詩(shī)
- zhǎn shī展詩(shī)
- yī zhōu一周
- dù shī杜詩(shī)
- jīn tǐ shī禁體詩(shī)
- shī kè詩(shī)課
- yě lù shī野路詩(shī)
- shī wén詩(shī)文
- wú shēng shī無(wú)聲詩(shī)
- chén shī陳詩(shī)
- zhōu biān周邊
- zhōu wéi周圍
- bǎi nián shī百年詩(shī)
- zhōu zhì周至
- zhōu qī周期
- zá tǐ shī雜體詩(shī)
- shī yóu詩(shī)郵
- shī yǒng詩(shī)詠
- jīn tǐ shī今體詩(shī)
- shī yǒu詩(shī)友
- zhōu shēn jù周身具
- zhòng suǒ zhōu zhī眾所周知