夕陽(yáng)

詞語(yǔ)解釋
夕陽(yáng)[ xī yáng ]
⒈ ?傍晚的太陽(yáng)。
例夕陽(yáng)無(wú)限好,只是近黃昏?!钌屉[《登樂(lè)游原》
英the setting sun;
引證解釋
⒈ ?指山的西面。
引《詩(shī)·大雅·公劉》:“度其夕陽(yáng), 豳 居允荒?!?br />毛 傳:“山西曰夕陽(yáng)?!?br />《釋名·釋山》:“山東曰朝陽(yáng),山西曰夕陽(yáng),隨日所照而名之也?!?/span>
⒉ ?傍晚的太陽(yáng)。
引晉 庾闡 《狹室賦》:“南羲熾暑,夕陽(yáng)傍照。”
宋 歐陽(yáng)修 《醉翁亭記》:“已而夕陽(yáng)在山,人影散亂,太守歸而賓客從也。”
《三俠五義》第二回:“正遇著深秋景況,夕陽(yáng)在山之時(shí)。”
冰心 《寄小讀者》二二:“每天黃昏獨(dú)自走到山頂看日落,看夕陽(yáng)自 戚叩落亞 的最高峰尖下墜,其紅如火!”
⒊ ?比喻晚年。
引晉 劉琨 《重贈(zèng)盧諶》詩(shī):“功業(yè)未及建,夕陽(yáng)忽西流?!?br />李周翰 注:“夕陽(yáng),謂晚景,喻己之老也。”
唐 杜甫 《上白帝城》詩(shī):“老去聞悲角,人扶報(bào)夕陽(yáng)?!?br />唐 白居易 《秦中吟》:“朝露貪名利,夕陽(yáng)憂(yōu)子孫。”
國(guó)語(yǔ)辭典
夕陽(yáng)[ xì yáng ]
⒈ ?傍晚時(shí)將西下的太陽(yáng)。
引唐·孟浩然〈宿業(yè)師山房期丁大不至〉詩(shī):「夕陽(yáng)度西嶺,群壑 倏已暝。」
例如:「夕陽(yáng)西下?!?/span>
近夕照 斜陽(yáng)
反旭日 朝日 朝暉 朝陽(yáng)
⒉ ?比喻年老。
引唐·白居易〈秦中吟·不致仕〉:「朝露貪名利,夕陽(yáng)憂(yōu)子孫。」
例如:「我已是夕陽(yáng)將墜,心靜如水了。」
⒊ ?比喻沒(méi)落。
例如:「夕陽(yáng)工業(yè)」。
分字解釋
※ "夕陽(yáng)"的意思解釋、夕陽(yáng)是什么意思由酷文網(wǎng)-專(zhuān)業(yè)的漢語(yǔ)字詞典與文學(xué)資料庫(kù)漢語(yǔ)詞典查詞提供。
相關(guān)詞語(yǔ)
- dàn rì rì xī旦日日夕
- shěn dōng yáng沈東陽(yáng)
- yáng chūn陽(yáng)春
- yī zhāo yī xī一朝一夕
- zhòu gàn xī tì晝干夕惕
- jīn xī hé xī今夕何夕
- yáng guāng陽(yáng)光
- tài yáng太陽(yáng)
- ōu yáng歐陽(yáng)
- jīn xī今夕
- lǐ dōng yáng李東陽(yáng)
- dāng yáng當(dāng)陽(yáng)
- yáng wù陽(yáng)物
- yáng píng陽(yáng)平
- yī xī一夕
- yáng liáo陽(yáng)燎
- hóng yáng紅陽(yáng)
- zǒu yáng走陽(yáng)
- yáng jiě yīn dú陽(yáng)解陰毒
- xī shì夕室
- yáng rì陽(yáng)日
- yáng xù陽(yáng)旭
- yáng zhǐ陽(yáng)址
- sān yáng kāi tài三陽(yáng)開(kāi)泰
- yīn yáng陰陽(yáng)
- zhāo wén dào,xī sǐ kě yǐ朝聞道,夕死可矣
- suì yáng歲陽(yáng)
- zhuàng yáng壯陽(yáng)
- yuán xī元夕
- zhāo sī xī sī朝斯夕斯
- bǎi liù yáng jiǔ百六陽(yáng)九
- xī shì夕市